Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

Νίκος Λυγερός: Το πνεύμα του Προμηθέα



Το ορατόριο Προμηθέας και Αθηνά δεν είναι απλώς μια αναφορά στον Αισχύλο  ή ένας φόρος τιμής στον Ησίοδο, είναι η ανάδειξη του πνεύματος του Προμηθέα σε σχέση με την ανθρωπότητα. Το μοτίβο του φωτός, το οποίο διαχωρίζεται με τον κεραυνό του Δία και τη φωτιά του Ήφαιστου, αποτελεί μια πρόκληση για το Κράτος και τη Βία.



Και γι’ αυτό το λόγο θα κατηγορηθεί ο Προμηθέας, διότι το έργο του είναι απαγορευμένο. Δεν έπρεπε να δείξει στους ανθρώπους τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ φωτιάς και  φωτός. Κι όμως είναι το πρέπον. Με την ικανότητα του να βλέπει αυτό που όλοι κοιτάζουν, η κρίση του, η νοητική, προκαλεί μια θεϊκή κρίση. Το σύστημα των θεών βασισμένο σε αρχές δεν μπορούσε να αποδεχθεί την αναρχική σκέψη του Προμηθέα βασισμένη αποκλειστικά σε αξίες. Αυτός είναι και ο προβληματισμός της Αθηνάς, η οποία γεννήθηκε χάρη στο χτύπημα της ουσίας πάνω στη εξουσία.

Με συνέπεια το θεϊκό της στοιχείο να είναι διαφορετικό από τα άλλα. Αυτή η διαφορά έκανε τη διαφορά και της επέτρεψε να προσεγγίσει την σκέψη του Προμηθέα και να συμβάλλει και αυτή στην αλλαγή φάσης που προκάλεσε το έργο του πάνω στην ανθρωπότητα.

Όσον αφορά στις επιπτώσεις πάνω στο θεϊκό στοιχείο, έχουμε την κατάρρευση του ονείρου, η οποία θα αποτελειώσει το λυκόφως των θεών, για να υλοποιηθεί το όραμα των ανθρώπων, το οποίο δεν είναι τίποτα άλλο παρά η σκέψη της ανθρωπότητας.

Αυτήν την αβάσταχτη μεταμόρφωση κανείς δεν θα μπορούσε να την αντέξει δίχως αγάπη. Και αυτή  δεν μπορεί να έχει μια συμβατική μορφή δίχως να εκφυλιστεί σ’ ένα νόμιμο ερωτικό στοιχείο. Και η Αθηνά που αδυνατεί ν’ αγγίξει την τελεολογία του Προμηθέα θα καρφωθεί πάνω στην οντολογία του. Με άλλα λόγια, ο Προμηθέας είναι και ο βράχος της Αθηνάς.

Αυτή τη σχέση θα τη σφραγίσει το πέτρινο δαχτυλίδι, που θα επιτρέψει την απελευθέρωση του φωτοπλάστη, αναδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο ότι τα δεσμά μπορεί να γίνουν και δεσμοί. Έτσι δημιουργήθηκε και το κράμα του κειμένου και της μουσικής. Τα λόγια έγιναν μέτρα και τα μέτρα πήραν την απόφαση να παίξουν με τη νοημοσύνη μας και τα αισθήματά μας για να μην ξεχάσουν την αλήθεια. 

Αθηναίοι υπό διωγμόν…

Εδώ και μήνες, στα Προπύλαια, μια ομάδα λαθρομεταναστών με πολιτικά προβλήματα διαμένει «πολυτελώς» σε μερικές σκηνές, στο πιο κεντρικό σημείο της πρωτεύουσας, μπροστά σε ένα απ’ τα ωραιότερα κτίσματά της. Δεν θα ήταν άσκοπο να συμπληρώσουμε ότι η τοποθεσία αυτή αποτελεί το μέγιστο σύμβολο του νεότερου ελληνισμού, πράγμα που προαπαιτεί τον ελάχιστο σεβασμό – από όλες τις πλευρές. Μήνες τώρα, οι υπό διωγμόν Αθηναίοι πολίτες, οι οποίοι έχουν απολέσει το δικαίωμα του λόγου για την πόλη τους, μια και τα στερεότυπα της μεταπολίτευσης ενοχοποιούν κάθε αντίθετο λόγο, περνούν αμίλητοι και σκυθρωποί, υπό το καθεστώς μιας ιδιότυπης φοβίας που σχετίζεται με τα ενοχικά αντανακλαστικά της «προοδευτικής» μας κουλτούρας…

Κανείς δεν μιλά, και το κυριότερο κανείς δεν κά­νει κάτι, από τον φόβο της βαρύτατης επίπληξης του κυρίου Τσίπρα και των συν αυτώ. Απέναντι σε αυτή την ιώβεια ανεκτικότητα που δείχνουν οι υπό καθεστώς πολιορκίας κάτοικοι του κέντρου, δέχονται επιπλέον και κατηγορίες ότι είναι ανενδοίαστοι ρατσιστές και φασίστες! Αυτή η άθλια και χυδαία ενοχοποίηση της αντίθετης άποψης, δείγμα βαθύτατου ολοκληρωτισμού και θρησκευτικής δομής στην αντίληψη της πολιτικής, μας έχει καταστήσει έρμαια δημαγωγίσκων της δεκάρας που την ασκούν με καφενόβιο ύφος και ήθος. Προκειμένου να διασωθούν τα ναυάγια του πολιτικού μας συστήματος, μένουμε δέσμιοι πολιτικών που μέσα από παρωχημένες διακηρύξεις ενός αυστηρού και αρχαϊκού τυπικού, μονοπωλούν τον λόγο της αληθείας, ο οποίος μάλιστα έχει καθαγιαστεί και από λαϊκούς αγώνες και θυσίες αγωνιστών (των οποίων επίσης μονοπωλούν την κληρονομιά…)· οπότε σιωπή!

Στο όνομα αυτών των αγώνων αλλά και των μικροκομματικών μας ισορροπιών, η Αθήνα και κυρίως οι Αθηναίοι δεν πρέπει να δυσανασχετούν όταν τους μαχαιρώνουν. Αντίθετα, μετά τη δολοφονία τους, οι τεθλιμμένοι συγγενείς πρέπει να πηγαίνουν σε προοδευτικούς αναλυτές προκειμένου να τους ερμηνεύουν τα γεγονότα μέσα από την εμ­βριθή και εξόχως ανθρωπιστική σκοπιά που αυτά έχουν. Ωστόσο, αυτή η σκηνή μπροστά από τα Προπύλαια – ξενοδοχείο πλέον – αποτελεί και σύμβολο της νεοελληνικής χρεοκοπίας, μιας πολιτείας αδύναμης, ανίκανης και αδιάφορης να δράσει και να λάβει τα μέτρα της· το σημαντικότερο: να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των πολιτών της. Αντί αυτών, τόσο η κυβέρνηση όσο και ο Δήμος Αθηναίων παρακολουθούν… ψύχραιμα τις εξελίξεις.

Η κατάσταση με τους λαθρομετανάστες που κατοικοεδρεύουν στο κέντρο της Αθηνάς θα είχε ξεπεράσει κάθε όριο ανεκτικότητας από μέρους μιας συντεταγμένης πολιτείας: έχουν καταλυθεί οι νόμοι, το ελεύθερο της κυκλοφορίας και της ελεύθερης πρόσβασης, το νομικό καθεστώς ιδιοκτησίας, με δυο λόγια ζούμε σε μιαν ανοχύρωτη πόλη... Ωστόσο, η κυβέρνηση συσκέπτεται και κυρίως παρέχει κίνητρα ώστε να κατοικήσουν οι Αθηναίοι... στο κέντρο της πόλης τους και να δραστηριοποιηθούν οικονομικά! Πρόκειται για την πιο σουρεαλιστική άσκηση πολιτικής: να προτείνεις κίνητρα για να κατοικηθεί το ιστορικό κέντρο ολόκληρης της χώρας, αυτό που αποτελεί την πεμπτουσία της εθνικής μας κυριαρχίας και της ιστορικής μας συνείδησης.

Δυστυχώς, αποτελούμε το πλήρωμα μιας χρεοκοπημένης γενιάς που νομιμοποίησε με τρομακτική ευκολία την πιο αχαλίνωτη και ασύδοτη κατανάλωση, μέσα από δημοκρατικές - πανηγυρικές διακηρύξεις, αναπτύσσοντας παράλληλα μια ιδεολογία βιτρίνας, με προοδευτικό επίχρισμα, για να παρηγορήσει τη βεβαρημένη μας συνείδηση. Έτσι, μαχόμαστε υπέρ ενός ανυπόστατου ασύλου, κολακεύοντας τα δημοκρατικά μας αντανακλαστι­κά και θυσιάζοντας με απύθμενη αναλγησία και μικροαστική αδιαφορία τη ζωή χιλιάδων συμπολιτών μας Αθηναίων που κατοικούν (όσοι αντέχουν ακόμα…) στο κέντρο της πόλης και σε κείνες τις υπό κατάληψη γειτονιές. Στην ουσία, προκειμένου να εφαρμόσουμε κατά γράμμα μια ιδεολογική αφηρημένη φανφάρα περί ρατσισμού, ξεριζώνουμε την καρδιά της πατρίδας με απρόβλεπτες συνέπειες, τις οποίες φυσικά θα πληρώσουν οι Αθηναίοι και όχι οι τιμημένες προοδευτικές δυνάμεις του Παλαιού Ψυχικού που είναι στο απυρόβλητο, όπως είναι και οι εγκληματικά απαθείς κυβερνώντες!

Θα είχε πολύ ενδιαφέρον αν μια παρόμοια κα­τάληψη σαν αυτή των Προπυλαίων γινόταν στην εκλογική περιφέρεια κάποιου υπουργού. Τότε θα βλέπαμε τα αντανακλαστικά του κομματικού κράτους σε πλήρη ετοιμότητα, και τη νεοελληνική αναποτελεσματικότητα να κάνει φτερά… Αλλά, είπαμε: άλλο το εθνικό, άλλο το τοπικό, άλλο το ατομικό και άλλο το συλλογικό. Αυτά δεν συναντώνται ποτέ: κι αυτό μας κρατά στην Τουρκοκρατία! 
από το Ποντίκι
ΠΗΓΗ :  hellasontheweb

Παίρνουν τα όπλα από τους Εθνοφύλακες - Φοβούνται ταραχές;

Την αφαίρεση του οπλισμού των Μονάδων Εθνοφυλακής της κεντρικής και δυτικής Μακεδονίας αποφάσισε η κυβέρνηση και ήδη το μέτρο εφαρμόζεται με την ειδοποίηση των εθνοφυλάκων να επιστρέψουν άμεσα τα όπλα τους. Είναι η πρώτη φορά μεταπολεμικά που αφαιρείται από την Εθνοφυλακή ο οπλισμός της σε αυτές τις περιοχές που συνορεύουν με την Αλβανία και τα Σκόπια και ενώ υπάρχουν συγκεκριμένες πληροφορίες για επικείμενη δραστηριοποίηση μονάδων του UCC, ειδικά στην δυτική Μακεδονία.
Η αφαίρεση του οπλισμού γίνεται εξαιρετικά εσπευσμένα και χαρακτηριστικό είναι ότι δεν παραδίδονται τα πυρομαχικά (που θα απαιτούσαν προετοιμασία υποδοχής και ειδικές συνθήκες μεταφοράς και φύλαξης, αλλά μόνο τα όπλα των Εθνοφυλάκων.
Ήδη οι τοπικές στρατιωτικές και αστυνομικές αρχές επιδίδουν σημειώματα ή επικοινωνούν απ'ευθείας με τους Εθνοφύλακες και τους καλούν να επιστρέψουν άμεσα τα όπλα που τους είχε εμπιστευθεί το κράτος για να υπεραπίσουν το πάτριο έδαφος ως τελευταία γραμμή άμυνας ή για την οργάνωση αντάρτικων μονάδων στα μετόπισθεν. Πολύ πρόσφατα στην δεκαετία του '90 είχαν οργανωθεί κοινές περιπολίες Εθνοφυλάκων με μονάδες του Ε.Σ. για να αποτρεπεί η μαζική είσοδος συμμοριών από την γειτονική Αλβανία.
Η απόφαση της κυβέρνησης φαίνεται ότι συνδέεται με τους φόβους που υπάαρχουν για ανεξέλεγκτες ταραχές σε ολόκληρη την χώρα με αφορμή την οικονομική κρίση, ακόμα και σχεδίων εκτροπής.
 Χαρακτηριστική είναι η θέση που εξέφρασε στην πρόσφατη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών ο πρωθυπουργός Γιώργος παπανδρέου στην σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών την περασμένη Παρασκευή. Όπως είχε σημειώσει χαρακτηριστικά σύμφωνε με πληφορίες του defencenet.gr: "Έχει χαθεί η εμπιστοσύνη προς την Πολιτεία και αυτό διαβρώνει τα πάντα. Κανείς δεν πιστεύει τίποτα. Σε αυτές τις περιπτώσεις καταλαβαίνετε ότι ψάχνει για σωτήρες, πηγαίνει στη βία" .
Το defencenet.gr έχει απευθύνει ερώτημα στο υπουργείο για τους λόγους αφαίρεσης του οπλισμού και αναμένει απάντηση.

ΠΗΓΗ :  defencenet.gr

Τρόμος για έκρηξη... μεγατόνων στο ευρώ!



Σύρονται οι κυβερνήσεις σε διάσωση της Ελλάδας, υπό την απειλή κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος - Τι κρύβει το άγνωστο δράμα της γαλλο-βελγικής τράπεζας DEXIA και πώς οδηγεί σε νέο διπλό δάνειο δεκάδων δισ. στην Αθήνα - Γιατί ήταν «κούφιες» οι απειλές περί μη καταβολής της 5ης δόσης, χρεοκοπίας και επιστροφής στη δραχμή - «Όπλο» για την κυβέρνηση η... μη συναίνεση!
Έντρομοι παρακολουθούν οι τραπεζίτες και οι πολιτικοί το δράμα του τραπεζικού συστήματος της ευρωζώνης, που βρίσκεται πλέον σε ελάχιστη απόσταση από μια έκρηξη πολλών μεγατόνων με άγνωστη έκβαση. Υπό το βάρος αυτής αφόρητης πίεσης, ακόμη και οι «σκληρές» κυβερνήσεις του Βορρά είναι πλέον υποχρεωμένες με κάθε τρόπο να διασώσουν με ένα ακόμη δάνειο πολλών δεκάδων δισ. την Ελλάδα, καθώς τα δραματικά γεγονότα των τελευταίων 24ωρων απέδειξαν ότι ήταν «κούφιες» και στερούμενες οποιουδήποτε νοήματος οι προειδοποιήσεις για δήθεν εμπλοκή στην εκταμίευση της πέμπτης δόσης, χρεοκοπία της χώρας και επιστροφή στη δραχμή!
Η αλήθεια που αποκαλύπτεται σε όσους παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα είναι εξαιρετικά οδυνηρή για την ΕΚΤ και τις κυβερνήσεις-θεματοφύλακες της ευρωζώνης, που χειρίσθηκαν εντελώς εσφαλμένα τις τύχες της ευρωζώνης από τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας. Μια νέα Lehman «αναδύεται» στην... γαλλογερμανική καρδιά του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, απειλώντας να τινάξει στον αέρα το οικονομικό σύστημα της ευρωζώνης, την ώρα μάλιστα που οι μπουρδολογίες Ελλήνων και Ευρωπαίων πολιτικών περί απειλούμενης κατάρρευσης της Ελλάδας και επιστροφής στη δραχμή κλονίζουν την εμπιστοσύνη των Ελλήνων καταθετών και απειλούν ευθέως με μια πρωτοφανή κρίση ρευστότητας στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, αν δεν διαψευσθούν μέσα στα επόμενα 24ωρα οι ανοησίες που οι ίδιοι οι πολιτικοί άφησαν να δημιουργήσουν πανικό στους καταθέτες.
Από τα μέσα αυτής της εβδομάδας το τραπεζικό σύστημα της ευρωζώνης «μύριζε μπαρούτι», τουλάχιστον σε όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις με μεγάλη προσοχή:
n  Η γαλλο-βελγική τράπεζα Dexia, ήδη προβληματική και υπό διάσωση από τις κυβερνήσεις Γαλλίας και Βελγίου μετά την κρίση του φθινοπώρου 2008, που παρόλα αυτά εξακολουθεί να έχει ενεργητικό σχεδόν τριπλάσιο του βελγικού ΑΕΠ, έγινε ορατό ότι βρίσκεται στο «κόκκινο», χωρίς να είναι εντελώς σαφής η προέλευση των προβλημάτων της. Το μόνο που ήταν γνωστό και κίνησε πολλές υποψίες στις αγορές ήταν ότι η Dexia είναι εκτεθειμένη σε μεγάλο βαθμό και στα ελληνικά ομόλογα, με τοποθετήσεις ονομαστικής αξίας 3,7 δισ. ευρώ, υπερδιπλάσιες αυτών που διατηρεί, για παράδειγμα, η Deutsche Bank.
n  Την Τετάρτη έγινε γνωστό ότι ο κορυφαίος επενδυτικός οίκοςBlackRock και η βρετανική Barclays έσπευσαν να εξαργυρώσουν πρόωρα ομόλογα της DEXIA αξίας σχεδόν 3 δισ. ευρώ, ανοίγοντας μια τεράστια «τρύπα» στη ρευστότητα της τράπεζας, που σύμφωνα με πληροφορίες καλύφθηκε από την ΕΚΤ. Όλοι στη διατραπεζική αγορά της Ευρώπης προσπαθούσαν έκτοτε να κατανοήσουν τι ήταν αυτό που γνώριζαν παραπάνω από τους υπόλοιπους οι δύο οίκοι, που έσπευσαν να αποσυρθούν από τη χρηματοδότηση της DEXIA. Οι φόβοι για την Ελλάδα και την DEXIA, πάντως, προκαλούσαν ήδη μια προληπτική, μαζική έξοδο κεφαλαίων από το ευρώ προς την Ελβετία, με το ελβετικό φράγκο να καταρρίπτει ιστορικό ρεκόρ στην ισοτιμία του με το ευρώ.
n  Χθες, η εικόνα με το δράμα της DEXIA, που από πολλούς αποκαλείται ήδη «εκκολαπτόμενη Lehman» της ευρωζώνης, άρχισε να ξεκαθαρίζει. Η διαπραγμάτευση της μετοχής της τράπεζας ανεστάλη προσωρινά κατόπιν δικού της αιτήματος και ανακοινώθηκε ότι η τράπεζα υπέστη ζημιά ύψους 3,6 δισ. ευρώ από το «τοξικές» τοποθετήσεις σε προϊόντα που συνδέονται με την αμερικανική αγορά ακινήτων και ρευστοποιήσεις ομολόγων πριν τη λήξη τους. Οι ζημιές αυτές μειώνουν το δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας της τράπεζας από το 13,4% στο 11% μέσα σε μια νύχτα! Επιπλέον, όμως, ηDEXIA «κάθεται πάνω» σε μια εν δυνάμει «τοξική» βόμβα τοποθετήσεων στην Ελλάδα, που σε οποιοδήποτε «πιστωτικό γεγονός» θα εξανεμίσει τα κεφάλαιά της σε τέτοιο βαθμό, που θα απαιτηθεί να ξεφύγει το πρόβλημα από το πεδίο της ΕΚΤ και να περάσει στις κυβερνήσεις της Γαλλίας και του Βελγίου. Αυτές θα κληθούν να «πληρώσουν το μάρμαρο» της νέας διάσωσης της DEXIA, κάτι που θα προκαλέσει πολιτικές θύελλες, καθώς η κοινή γνώμη αντιδρά έντονα σε κάθε νέα επιβάρυνση για διάσωση τραπεζών που ανέλαβαν αλόγιστα κινδύνους.
Το παράλληλο ελληνικό δράμα
Παράλληλα με αυτές τις δραματικές εξελίξεις στην «καρδιά» του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη το ελληνικό δράμα, που φωτίζεται πλέον από μια νέα οπτική γωνία, μετά την αποκάλυψη του κινδύνου κατάρρευσης του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. «Η Ελλάδα στέκεται σήμερα ανάμεσα στη διάσωση και την κατάρρευση των ευρωπαϊκών τραπεζών: αν κάτι δεν πάει καλά τις επόμενες ημέρες και αφεθεί να χρεοκοπήσει η χώρα, οι ζημιές που θα προκαλέσει αυτό το γεγονός στην DEXIA θα είναι αρκετές για να δημιουργήσουν ένα ανεξέλεγκτο ντόμινο», εκτιμούν καλά ενημερωμένοι παράγοντες της αγοράς.
Οι πολιτικοί ηγέτες της χώρας, που συνεδρίαζαν για ώρες υπό την προεδρία του Κάρολου Παπούλια, κατέληξαν στο αναμενόμενο αποτέλεσμα: η κυβέρνηση δεν έχει τη συναίνεση του πολιτικού συστήματος και θα πρέπει να εφαρμόσει μόνη, με τη στήριξη μόνο των δικών της βουλευτών, το νέο μνημόνιο. Το πρόγραμμα νέας σκληρής φορολογικής επιδρομής, συρρίκνωσης του Δημοσίου και μαζικών αποκρατικοποιήσεων δεν είναι δυνατό, όπως άλλωστε αναμενόταν, να εγκριθεί από την αξιωματική αντιπολίτευση, που παραμένει προσηλωμένη στο αίτημά της για επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, ενώ ούτε συζήτηση θα μπορούσε να γίνει για ανοχή από τα κόμματα της Αριστεράς. Έτσι, μόνο τα μικρά κόμματα του Γ. Καρατζαφέρη και της Ντ. Μπακογιάννη εμφανίζονται έτοιμα να προσφέρουν υπό όρους πολιτική στήριξη.
Όλα αυτά θα είχαν σημασία, αν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ήταν σε θέση να κρατήσουν μέχρι τέλους τη σκληρή στάση τους προς την Ελλάδα και, ενδεχομένως, να πραγματοποιήσουν την απειλή για αναστολή εκταμίευσης της πέμπτης δόσης του δανείου, κάτι που θα οδηγούσε τη χώρα σε χρεοκοπία μέσα στον Ιούλιο, όπως έχει τονίσει ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου.
Όμως, υπό το πρίσμα των δραματικών εξελίξεων στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα, τέτοιες απειλές και προειδοποιήσεις δεν έχουν θέση στην πολιτική ακόμη και των πιο σκληρών κυβερνήσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι μέσα στην εβδομάδα, προφανώς αφού είχε πάρει τα... μαντάτα για τη δραματική θέση τηςDEXIA, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να υποχρεωθεί η Ελλάδα σε αναδιάρθρωση χρέους οποιασδήποτε μορφής.
Ακόμη πιο διάπλατα άνοιξε το δρόμο για τη συνέχιση χρηματοδότησης της Ελλάδας χθες ο «σκληρός» Ολλανδός κεντρικός τραπεζίτης, Νουτ Βέλινγκ, τονίζοντας ότι η χώρα μας θα πάρει την πέμπτη δόση. Επιπλέον, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προωθούν στο παρασκήνιο με όλες τις δυνάμεις τους την υποψηφιότητα της Κριστίν Λαγκάρντ για τη θέση που άφησε κενή ο Ντομινίκ Στρος Καν στο ΔΝΤ. Η Γαλλίδα υπουργός Οικονομικών είναι σχεδόν εξίσου απόλυτη στη θέση της, ότι δεν πρέπει να επιτραπεί οποιαδήποτε μορφή αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, με τον Γάλλο επικεφαλής της ΕΚΤ, Ζαν Κλωντ Τρισέ (προφανώς και οι δύο γνωρίζουν καλά τι επιπτώσεις θα είχε στο «σάπιο» τραπεζικό σύστημα της ευρωζώνης μια κατάρρευση της Ελλάδας πριν το 2013...).
Σε αυτό το πολιτικό κλίμα, η κυβέρνηση εκτιμάται ότι δεν θα έχει δυσκολία να κλείσει μια συμφωνία για τη συνέχιση της χρηματοδότησης της χώρας, ακόμη και αν οι προτάσεις της για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα («νέο μνημόνιο») και τις ιδιωτικοποιήσεις δεν έχουν πείσει 100% τους «σκληρούς» της τρόικας. Η Ευρώπη δεν έχει πλέον το παραμικρό περιθώριο να πάει κάτι στραβά με την Ελλάδα, καθώς μάλιστα η ανασφάλεια που καλλιεργήθηκε τις τελευταίες ημέρες στους Έλληνες καταθέτες από τις ανεύθυνες, «τρομολαγνικές» δηλώσεις πολιτικών, έχει εκκινήσει και πάλι μια άλλη αντίστροφη μέτρηση, που παρακολουθεί με αγωνία το τραπεζικό «ιερατείο» της Φραγκφούρτης: ο ρυθμός εξόδου καταθετών από το ελληνικό σύστημα έχει επιταχυνθεί επικίνδυνα τις τελευταίες ημέρες και αν δεν διαψευσθούν το συντομότερο τα σενάρια χρεοκοπίας και επιστροφής στη δραχμή η ΕΚΤ θα έχει να διαχειρισθεί, εκτός από το δράμα της DEXIA, μια κρίση ρευστότητας ιρλανδικού τύπου στις ελληνικές τράπεζες.
Έτσι, το αν θα υπάρξει συναίνεση στην Ελλάδα, ή αν η χώρα θα δεσμευθεί για ένα σοβαρό ή λιγότερο σοβαρό πρόγραμμα σταθεροποίησης, αποτελούν πλέον ερωτήματα δευτερεύουσας σημασίας για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις του Βορρά, που θα σπεύσουν τις επόμενες ημέρες να κλείσουν το ελληνικό «μέτωπο», με νέες δεσμεύσεις για χρηματοδότηση της χώρας, ώστε να αποφύγει μια καταστροφική για τις ευρωπαϊκές τράπεζες χρεοκοπία. Ένα δάνειο προς τους «τεμπέληδες» Έλληνες αναμφίβολα θα έχει πολιτικό κόστος για την Άνγκελα Μέρκελ, για παράδειγμα, αλλά πολύ μεγαλύτερο θα ήταν το πολιτικό κόστος, αν οι ισχυρές κυβερνήσεις του Βορρά καλούνταν σήμερα να στηρίξουν με νέα κεφάλαια από τους φορολογούμενους τους κερδοσκόπους του τραπεζικού συστήματος, που είναι πολύ λιγότερο δημοφιλής στη βόρεια Ευρώπη από και από τους «τεμπέληδες» του Νότου.
Όσο για το αν είναι επιζήμια για τη χώρα η μη εξασφάλιση της συναίνεσης, αποδεικνύεται πλέον ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που υποστήριζαν οι θιασώτες των συναινετικών λύσεων: για τον πρωθυπουργό θα αποτελέσει σοβαρό διπλωματικό πλεονέκτημα η αποδοκιμασία της αντιπολίτευσης στην πολιτική του νέου μνημονίου, καθώς με αυτό το «χαρτί» θα μπορεί να ισχυρισθεί έναντι των Ευρωπαίων ηγετών ότι έχει ελάχιστα περιθώρια να προσφέρει περισσότερες δεσμεύσεις για το νέο δάνειο. Έτσι, θα είναι και πιο εύκολο να αποκρουσθούν οι πιέσεις για εθνικά ταπεινωτικές λύσεις, όπως η προτεινόμενη από πολλές κυβερνήσεις του Βορρά εκχώρηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων σε ανεξάρτητο οργανισμό, που θα βρίσκεται υπό τον έλεγχο της τρόικας.
 Θέμα ημερών το διπλό δάνειο
Έτσι, θέμα ημερών είναι πλέον το «κλείδωμα» μιας συμφωνίας για διπλό νέο δάνειο στην Ελλάδα, που θα αποτρέψει τη χρεοκοπία τουλάχιστον μέχρι τα μέσα του 2013. Αυτό που προσπαθούν εναγωνίως να πετύχουν οι κυβερνήσεις του Βορρά, ώστε να έχουν ένα ελάχιστο πολιτικό επιχείρημα για να δικαιολογήσουν στο εσωτερικό των χωρών τους τα νέα δάνεια στην Ελλάδα, είναι να υπάρξει κάποιας μορφής εμπλοκή και πιστωτών από τον ιδιωτικό τομέα, ώστε το νέο δάνειο να είναι διπλό και μοιρασμένο ισορροπημένα μεταξύ κυβερνήσεων και ιδιωτικών πιστωτικών ιδρυμάτων και επενδυτικών οίκων.
Ήδη έχει ανατεθεί σε στελέχη της Ευρωπαϊκής Τράπεζας για την Ανασυγκρότηση και Ανάπτυξη, που «έστησαν» και τη λεγόμενη «Πρωτοβουλία της Βιέννης», με την οποία δεσμεύθηκαν οι ευρωπαϊκές τράπεζες να συνεχίσουν να στηρίζουν τις θυγατρικές τους στην Ανατολική Ευρώπη, να εξασφαλίσουν δεσμεύσεις από ελληνικές και ευρωπαϊκές τράπεζες ότι θα δεχθούν τουλάχιστον για την κρίσιμη διετία 2012-2013 να αγοράσουν νέα ομόλογα από την Ελλάδα σε αντικατάσταση ομολόγων που θα λήγουν.
Ουσιαστικά, στόχος είναι από το συνολικό «πακέτο» των 60 δισ. ευρώ τουλάχιστον, που θα χρειασθεί η Ελλάδα για να αποφύγει τη χρεοκοπία μέχρι να λειτουργήσει ο μόνιμος Μηχανισμός Σταθερότητας, να προσφέρουν τα μισά οι ιδιώτες πιστωτές. Οι ελληνικές τράπεζες είναι έτοιμες να πουν το «ναι» για το σκέλος που τους αναλογεί, βάζοντας στο τραπέζι περί τα 15 δισ. ευρώ, ενώ το ίδιο θα κάνουν και αρκετές μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες, που θέλουν να προστατέψουν τα χαρτοφυλάκια ομολόγων άλλων χωρών της περιφέρειας της ευρωζώνης από τον κίνδυνο μετάδοσης του «ελληνικού ιού» σε άλλες αγορές.

Το ΔΝΤ και η... συνωμοσία για την 5η δόση!


Ένα εξαιρετικά δυσάρεστο τελεσίγραφο από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επρόκειτο να κομίσει στην Άνγκελα Μέρκελ ο Ντομινίκ Στρος Καν την... αποφράδα Κυριακή που πέρασε στο κρατητήριο του αστυνομικού τμήματος Νέας Υόρκης: «βρείτε τρόπο για να μη χρεοκοπήσει η Ελλάδα το 2012, αλλιώς το Ταμείο είναι υποχρεωμένο να αποσυρθεί από το πρόγραμμα διάσωσης»!
Αυτό το τελεσίγραφο, παρά την εξαφάνιση του Στρος Καν από το «παιχνίδι», παραμένει στο τραπέζι και επηρεάζει καταλυτικά τους χειρισμούς των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων σε αυτή την κορύφωση της ελληνικής κρίσης, εξηγώντας γιατί είναι... καταδικασμένες να διασώσουν την Ελλάδα, παρά τις «κούφιες» απειλές περί μη εκταμίευσης της 5ης δόσης του διεθνούς δανείου, που χρησιμοποιούνται μόνο για τον εκφοβισμό της ελληνικής κοινής γνώμης:
n  Όπως εξηγούν έγκυρες πηγές που είναι σε θέση να γνωρίζουν καλά το «σκοτεινό κόσμο» του ΔΝΤ, το Ταμείο έχει θεσμικά μια απαράβατη υποχρέωση σε κάθε πρόγραμμα διάσωσης που εφαρμόζει, οπουδήποτε στον κόσμο, από τα κράτη του Τρίτου Κόσμου, μέχρι τα «σαλόνια» της ευρωζώνης: σε τακτά διαστήματα διενεργεί έλεγχο βιωσιμότητας του χρέους της υπό διάσωση χώρας και αν διαπιστώσει ότι υπάρχει κίνδυνος χρεοκοπίας της εντός του προσεχούς 12μήνου είναι υποχρεωμένο να διακόπτει τη χρηματοδότηση και να αναζητεί άλλες λύσεις (βλ. αναδιάρθρωση χρέους).
n  Ο τελευταίος έλεγχος βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, που διενήργησαν τα αρμόδια στελέχη του ΔΝΤ και του οποίου τα αποτελέσματα επρόκειτο να ανακοινώσει ο Στρος Καν στην Μέρκελ την Κυριακή που πέρασε στο κρατητήριο, ήταν καταδικαστικός: το Ταμείο κατέληξε στην εκτίμηση ότι ακόμη και αν «απογειωνόταν» το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων των 50 δισ. ευρώ, η Ελλάδα δεν είχε την παραμικρή ελπίδα επιστροφής στις αγορές το 2012, για να χρηματοδοτήσει τα χρεολύσια που θα έμεναν ακάλυπτα από το δάνειο των 110 δισ. ευρώ.
n  Το τελικό συμπέρασμα από την πλευρά του ΔΝΤ ήταν σαφές, δεν έχει αλλάξει και είναι γνωστό στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, παρότι δεν πρόλαβε να το διαβιβάσει αυτοπροσώπως ο Στρος Καν στην Μέρκελ: το Ταμείο δεν μπορεί να συνεχίσει τη χρηματοδότηση της Ελλάδας και τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα διάσωσης, αν δεν δεσμευθεί πρώτα η Ευρώπη ότι θα καλύψει τις δανειακές ανάγκες της χώρας το 2012 και το 2013, με ένα νέο δάνειο.
n  Εναλλακτικά, θα μπορούσε να συζητηθεί (θεωρητικά τουλάχιστον) μια «ήπια» αναδιάρθρωση/επιμήκυνση του ελληνικού χρέους προς ιδιώτες, με την οποία θα εξασφαλιζόταν ότι δεν θα έμεναν ακάλυπτα χρεολύσια, που θα οδηγούσαν την Ελλάδα σε χρεοκοπία το 2012 ή το 2013. Όμως, ο Στρος Καν ήταν εξαρχής αντίθετος με αυτή τη λύση, που το Βερολίνο πίεζε να γίνει δεκτή, δημιουργώντας μαζί με τον συμπατριώτη του, Ζαν Κλωντ Τρισέ ένα αδιαπέραστο «μπλοκ άρνησης», αφού και η ΕΚΤ, για τους δικούς της λόγους, δεν θέλει ούτε να συζητήσει τέτοιο σενάριο.
n  Έτσι, εκείνη την Κυριακή που ο Στρος Καν καταδικάσθηκε να περάσει από το ζενίθ της καριέρας του στην πολιτική ανυπαρξία, η Άνγκελα Μέρκελ θα είχε στην πραγματικότητα να αντιμετωπίσει ένα δίλημμα, που έπαιρνε μόνο μία απάντηση: η Ελλάδα ήταν ουσιαστικά υποχρεωτικό να διασωθεί με ένα νέο δάνειο, αλλιώς το ΔΝΤ θα αποχωρούσε από το πρόγραμμα διάσωσης της χώρας, κλονίζοντας ανεπανόρθωτα την εμπιστοσύνη των αγορών στις προσπάθειες των Ευρωπαίων για υπέρβαση της κρίσης χρέους.
Με τρόπο εξαιρετικά βολικό για την Μέρκελ, αυτό το σκληρό δίλημμα δεν της τέθηκε εκείνη την Κυριακή. Όμως, η απειλή αποχώρησης του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης είναι υπαρκτή και σήμερα. Και η γερμανίδα καγκελάριος γνωρίζει καλά ότι θα υποχρεωθεί τελικά να πει το μεγάλο «ναι» για άλλη μια διάσωση της Ελλάδας, όσα «τρομοκρατικά» σενάρια και αν διακινεί η Γερμανία περί μη εκταμίευσης της 5ης δόσης του δανείου, ή ακόμη και αποβολής της Ελλάδας από την ευρωζώνη.
Όμως, αν η γερμανική και οι άλλες «σκληρές» κυβερνήσεις της ευρωζώνης γνωρίζουν ότι αναπόφευκτα θα πουν το μεγάλο «ναι» για άλλη μια διάσωση της Ελλάδας, ώστε να φθάσει η χώρα εκ του ασφαλούς στο 2013 και στο κατώφλι του νέου Μηχανισμού Σταθερότητας και του νέου θεσμικού πλαισίου για ελεγχόμενες χρεοκοπίες στην ευρωζώνη, προς τι ο παροξυσμός απειλών, πιέσεων έως και σχεδόν ανοικτών εκβιασμών προς την ελληνική κυβέρνηση, με συνεχή υπόμνηση του ανύπαρκτου κινδύνου μη εκταμίευσης της 5ης δόσης;
Το Βερολίνο γνωρίζει καλά ότι η διαπραγμάτευση που θα εξελιχθεί μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου με την ελληνική κυβέρνηση είναι στην πραγματικότητα η τελευταία ευκαιρία των κυβερνήσεων του Βορρά να δεσμεύσουν την Ελλάδα σε ένα πρόγραμμα αδιανόητα σκληρής λιτότητας, αλλά και να εξασφαλίσουν νομικά ισχυρές δεσμεύσεις υποθήκευσης δημόσιας περιουσίας για δάνεια που το 2013 θα είναι υποχρεωμένες να διαγράψουν μερικώς, όταν έλθει η ώρα της αναπόφευκτης αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους.
Ως τώρα, παρότι ο υπουργός Οικονομικών έχει υπογράψει μια δανειακή σύμβαση που προβλέπει κατάλυση της ασυλίας της εθνικής κυριαρχίας για την κατάσχεση περιουσίας του Δημοσίου από τους πιστωτές, η σύμβαση αυτή, όπως γνωρίζουν καλά στο Βερολίνο, δεν έχει περισσότερη αξία από ένα... κουρελόχαρτο, αφού ανά πάσα στιγμή μπορεί να κηρυχθεί άκυρη, εφόσον δεν κυρώθηκε από τη Βουλή με τουλάχιστον 180 ψήφους.
Οι απειλές, λοιπόν, παρότι στερούνται σοβαρού νοήματος στην πραγματικότητα, όπως ήδη εξηγήθηκε, εκτοξεύονται για να συρθεί η κυβέρνηση σε μια άλλη νομική μορφή δέσμευσης εγγυήσεων δανεισμού υπέρ των επίσημων πιστωτών (βλ. υποθήκευση δημόσιας περιουσίας μέσω ενός προγράμματος αποκρατικοποιήσεων που θα εφαρμοσθεί από την τρόικα, με παράκαμψη της ελληνικής κυβέρνησης).
Μέχρι το τέλος Ιούνιου, αυτό το πολιτικό «θέατρο του παραλόγου» θα συνεχισθεί και η κυβέρνηση θα βρεθεί μπροστά σε ένα παροξυσμό πιέσεων για να ενδώσει στη μετατροπή των δανείων από τα κράτη της ευρωζώνης σε καλυμμένα δάνεια, με εγγύηση τη δημόσια περιουσία. Εναπόκειται στην κυβέρνηση να μην ενδώσει σε αυτό τον στερούμενο νοήματος, στην πραγματικότητα, εκβιασμό: αν δεν υποκύψει, αν αποκρούσει τη συντονισμένη προσπάθεια για εγγραφές «προσημειώσεων» στη δημόσια περιουσία, θα μπορέσει να διαπραγματευθεί από θέση ισχύος το 2013 την αναδιάρθρωση του χρέους.
Αν ενδώσει, η Ελλάδα θα προσέλθει σε εκείνη τη διαπραγμάτευση πλήρως απογυμνωμένη από την τεράστια, σχεδόν ίσης αξίας με το χρέος, περιουσία της. Όπως γνωρίζει και ο τελευταίος δανειολήπτης, κανείς δεν έχει ελπίδες για μια ισορροπημένη συμφωνία ρύθμισης του χρέους του από μια τράπεζα, αν ήδη έχει καταφέρει η τράπεζα να κατασχέσει όλα τα περιουσιακά του στοιχεία...

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...